Piotr urodził się około 380 r. w miasteczku Imola. Wychował go i do stanu duchownego przyjął biskup tego miasta, Korneliusz. Potem uczynił go swoim wikariuszem generalnym. Około roku 426 Piotr został wyniesiony do godności metropolity Rawenny, wówczas stolicy Zachodniego Cesarstwa. Był doradcą cesarzowej Galli Placydii oraz jej synów. Na jego kazania przychodził cały dwór cesarski. Jako biskup stolicy cesarskiej miał duży wpływ na kierunek rządów cesarzy. Do niego udawali się duchowni dygnitarze w różnych potrzebach, by pośredniczył między nimi a dworem cesarskim. Wśród nich był także Eutyches, który prosił Piotra o poparcie dla swych błędów o jednej (a nie - jak nauczał Kościół - dwóch) naturze Pana Jezusa. Zachował się list Piotra z napomnieniem do upartego mnicha, aby trzymał się nauki Kościoła. Budowniczy kościołów, gorliwy duszpasterz i wybitny kaznodzieja.
Wygłaszane mowy zjednały mu przydomek "Złotousty" - po grecku "Chryzolog". W ten sposób Kościół zachodni chciał podkreślić, że jak Wschód miał swojego Jana Złotoustego (+ 407), tak Zachód ma swojego Piotra Złotoustego. Wprawdzie daleko Piotrowi do sławy, jakiej zażywał tak za życia, jak i po śmierci na Wschodzie św. Jan Złotousty, za to liczbą zostawionych kazań Piotr imponuje. Około 715 r. zebrał je wszystkie biskup Feliks w liczbie 376. Do najgłośniejszych należało kazanie o zabawach i swawolnych tańcach. Ze względu na te kazania papież Benedykt XIII w 1729 r. zaliczył Piotra Chryzologa do grona doktorów Kościoła.
Piotr zmarł 31 lipca 450 r. Jest patronem diecezji i miasta Imoli.
Ignacy urodził się w 1491 r. w rodzinie szlacheckiej na zamku Loyola w kraju Basków. Wychowywał się na dworze króla kastylijskiego Ferdynanda V. Zaciągnął się do wojska. Korzystał ze swobód żołnierskiego życia, z wszelkich radości i przyjemności świata. Brał udział w wojnie z Francją. Podczas oblężenia Pampeluny został ranny. W czasie rekonwalescencji na zamku Loyola dużo czytał, także książki religijne, m.in. "Vita Christi" kartuza Ludolfa. Pod wpływem lektury doszedł do wniosku, że jego dotychczasowe życie było puste, pozbawione sensu. Po generalnej spowiedzi w opactwie Monserrat, dwa lata spędził w pobliskiej grocie, gdzie miał pierwsze wizje nadprzyrodzone i napisał swoje "Ćwiczenia duchowne". Po powrocie z pielgrzymki do Rzymu i Ziemi Świętej, rozpoczął studia w Hiszpanii, potem w Paryżu. Tam zebrała się przy nim grupka ludzi pragnących służyć Bogu, która przerodziła się w zalążek Towarzystwa Jezusowego. Wraz z towarzyszami przyjął święcenia kapłańskie w Wenecji. W Rzymie spotkał się z Pawłem III, który w 1540 r. zatwierdził reguły i zakon jezuitów. Zaczęła się żywa działalność zakonu na całym świecie. Zmarł 31 lipca 1556 r. w Rzymie.
Urodził się w Marinelli pod Neapolem w zamożnej rodzime szlacheckiej. Był wszechstronnie uzdolniony: malarz, poeta, muzyk. Mając 17 lat skończył studia uzyskując doktorat obojga praw. Pewne niepowodzenie w trakcie wykonywania zawodu adwokata spowodowało zmianę jego zainteresowań. Po studiach teologicznych w 1726 r. przyjął święcenia kapłańskie i podjął pracę duszpasterską wśród ludu neapolitańskiego. Głosił misje ludowe i pełnił bezustanną posługę w konfesjonale. Z myślą o tego rodzaju stałej pracy założył 9 listopada 1732 r. zgromadzenie zakonne Najświętszego Odkupiciela - redemptorystów.
Gdy miał 66 lat został mianowany biskupem diecezji Santa Agata dei Goti. Prace pasterza wypełniał z nadzwyczajną gorliwością. Prowadził surowy tryb życia. Swoje dochody oddawał ubogim. Kiedy nastał głód, sprzedał sprzęty i naczynia z biskupiego domu, aby za to kupić chleb dla głodujących. Po 13 latach pracy biskupiej choroba przykuła go do fotela. Zwolniony z obowiązków ordynariusza, powrócił do swego zakonu, gdzie wiele wycierpiał od współbraci i z powodu własnych skrupułów.
Św. Alfons Liguori był ekspertem w tym, co dzisiaj nazywane jest teologią pastoralną. Napisał ponad 100 książeczek i rozpraw dotyczących moralności, ascetyki, pobożności i modlitwy, które cieszyły się wielką popularnością. Np. jego "Teologia moralna" miała 82 wydania, a "Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu" 2000 wydań. Jego prace zostały przetłumaczone na 61 języków. Nauczanie duchowe św. Alfonsa zdominowało życie chrześcijańskie Italii XVIII w. Zmarł w Pagani l sierpnia 1787 r.
15 września 1816 r. Pius VII ogłosił go błogosławionym, a 23 lata później - 26 maja 1839 r., Grzegorz XVI wyniósł go do chwały świętych. Natomiast 23 marca 1871 r. Pius XII ustanowił go doktorem Kościoła. Jego relikwie spoczywają w kościele w Pagani niedaleko Salerno.
Wielu z nas zamówiło telefonicznie pokój dla całej rodziny na dwa, trzy tygodnie pobytu w górach czy nad morzem. Wyciagamy z szaf zakurzone torby i plecaki, załatwiamy w pracach urlopy, prosimy krewnych, aby na jakiś czas zajęli sie naszymi domowymi pupilami. Cały rok wytężonej pracy, życiu w biegu i liczne stresy sprawiają, że urlop staje sie dla nas czymś naprawdę upragnionym. To ważne, aby człowiek potrafił odpoczywac, naładować swoje akumulatory na dalszą pracę. Pamietam, że na dzien przed wyjazdem zawsze robi sie spis rzeczy do spakowania, do kupienia, do załatwienia tak, aby niczego nie pominąc. Niestety, na takiej liście bardzo czesto brakuje najważniejszego punktu. Przed każdym wyjazdem powinnismy przystapić do sakramentu pokuty i uczestniczyć w Mszy Świetej. Już za klika dni całkowicie sie odpreżymy, zapewniając tym samym odpoczynek dla ciała. Ale także nasza dusza potrzebuje oddechu. Ból sumienia nie pozwala cieszyć sie w pełni wolnymi chwilami. Poza tym przyjeta Komunia przed wyjazdem to znak, że famy Panu, że powierzamy Mu naszą podróż, nasz pobyt w nowym miejscu i nasz powrót do domu. Zawierzamy Bogu nasze problemy i kłopoty, i dobrze czynimy, bo Kto inny, jak nie On najlepiej je zrozumie. Ale urlop wakacyjny nie oznacza urlopu od Boga. Własnie podczas wakacji powinnismy tym bardziej pamietać o Mszach, o Sakramencie Komunii. Powinnismy dziękować, że możemy cieszyć sie czasem spędzonym tylko z rodziną, swieżym powietrzem, piekną pogodą. Przed sama podróżą dobrze jest poprosić księdza o błogosławienstwo. W koncu niemało przed nami kilometrów do pokonania. Już koniec roku szkolnego. Dotychczasowy plan dnia, jakiś z góry wyznaczony rytm życia, zmieni sie. Dzieci wybiegły ze szkół ze swiadectwami. W tym miejscu należy zaapelowac do rodziców, aby przypominać najmłodszym o Niedzielnej Mszy Swietej. Dla dzieci czas biegnie bardzo szybko, piękna pogoda, perspektywa wolnego czasu to wszystko zachęca do stania przed kosciołem, zamiast do wejscia do środka. Podczas wakacji każdy chce odciąć się na moment od dotychczasowych obowiązków. Od pracy, zadań domowych, sprawdzianów, kartkówek, od zabiegania. Niestety, często potrafimy wręcz zachłysnac się tą dużą ilością wolnego czasu. Zapominamy, że Pan Bóg, że nasza Wiara nie są obowiązkami, od których także sie odpoczywa. Wiara to nasz Wybór. Wiara to Łaska. A Pan Bóg nie jest zrzędliwym pracodawcą, o którym na jakiś czas chcemy nie mysleć. Tylko z Bogiem nasze wakacje, nasz odpoczynek będzie pełny. Bo to Bóg stworzył piękne, wysokie góry oraz spokojne, ciche morze. Pamiętajmy o tym, i nie wykreślajmy Boga z naszych wakacji
Przypominamy o zakładce "dla turystów" na naszej stronie w której publikujemy wykaz Mszy św. w niektórych miejscowościach wypoczynkowych.
Zachęcamy parafian do przesyłania swoich najpieknieszych zdjęć wakacyjnych (z opisem) na adres kontaktowy prowadzacego stronkę. Zdjecia te moga być zamieszczane na naszej stronce.
Opracowano
na tydz. 26.07.2026. - 02.08.2026.
